Vandaag is er geen grootse podiumpresentatie, maar zitten deelnemers, makers, organisatoren en publiek in een kring op kussentjes op de grond. Atelier Home is een samenwerking tussen modeontwerper Zyanya Keizer en City at Home, een organisatie in Malburgen die ervoor zorgt dat vrouwen die zich geïsoleerd voelen in de Nederlandse samenleving een fijne, veilige plek hebben om anderen te ontmoeten, de taal te leren en samen leuke dingen te doen en maken. De huiselijke, intieme sfeer die met deze setting in de foyer wordt gecreëerd, past hier precies bij.
Het middelpunt vinden
De avond begint met een terugblik op het project. Aan het woord komen projectleider Renée Janssen, Zyanya Keizer en directeuren van City at Home, Christina Barbosa en Valerie Lévêque. Zyanya vertelt dat ze drie maanden lang twee keer in de week bij City at Home te gast is geweest en hoe dat was. ‘De eerste dagen vond ik echt moeilijk. Hoe ga ik communiceren? Iedereen begrijpt mode, maar ik doe meer kunst. Snapt iedereen dat? Ik moest eerst het middelpunt vinden. Dat ging beetje bij beetje, heel zachtjesaan.’
Zyanya
Het is ook hún werk. We maken samen een verhaal. En dat werd steeds leuker en interessanter.
Iedereen heeft eigen ideeën
De deelnemers bij City at Home spreken vaak geen Nederlands. Christina legt uit dat er genoeg manieren zijn om elkaar toch te vinden. ‘Ook al kun je niet communiceren, dat betekent nog niet dat je niet een heel rijk leven hebt in je hoofd, je hart en je ervaring. Iedereen heeft eigen ideeën.’ Dat heeft Zyanya gemerkt. ‘Dan ging ik iets voordoen,’ vertelt ze. ‘En dan zei iemand: nee, dat vind ik niet mooi. Ik doe het zo.’ Ze lacht. ‘Oké, dacht ik dan, ik laat het los. Doe maar! Het is ook hún werk. We maken samen een verhaal. En dat werd steeds leuker en interessanter.’
Een krachtig geheel
Samen met de vrouwen maakte Zyanya drie werkstukken. Als basis gebruikten ze tweedehands kleding waarop ze samen borduurden en die ze versierden en verknipten tot nieuw, tot de verbeelding sprekend werk. Het project werd afgesloten met een fotoshoot. De foto’s zijn onderdeel van de expositie in de foyer. ‘Wat ik zo bijzonder vind,’ zegt iemand uit het publiek, ‘is dat het werk zo mooi is geworden. Hoe is het tot zo’n krachtig geheel gekomen?’ ‘Ja, dát is nou de kunstenares!’ antwoordt Christina onmiddellijk. ‘Een aantal vrouwen ging echt aan. Die foto’s! Ook daar zie je het aan, hoe mooi! Dit zijn heel mooie vrouwen die zichtbaar zijn geworden omdat zij er was.’ Tegen Zyanya: ‘Jij had de visie en wist de initiatieven van de vrouwen te verwerken. Het was een voorrecht dat je er was.’
Pact of womanpower
Op de avond zijn veel deelnemers van het project afgekomen. Een van hen is Tumpa. Ze komt oorspronkelijk uit Pakistan en vertelt dat ze zich erg alleen en bang voelde toen ze pas in Nederland was. ‘Ik had echt vrienden nodig. City at Home voelt als een pact of womanpower,’ zegt ze. Hoe heeft zij het project met Zyanya ervaren? ‘Ik heb meer van mezelf ontdekt,’ vertelt ze. En over de foto waar ze op staat (giechelend): ‘Ik ben heel blij en dankbaar voor deze mogelijkheid.’
Feest en nog meer feest!
Er valt dus genoeg te vieren en de avond wordt nog feestelijker als Christina en Valerie vertellen dat City at Home van de gemeente een overbruggingssubsidie heeft gekregen waardoor er meer ruimte komt om te onderzoeken hoe de organisatie in de toekomst kan blijven voortbestaan zonder financiële zorgen. ‘Heel goed nieuws, want we willen niet stoppen met City at Home!’ Zo is dat. Intussen is de avond toe aan het laatste programmaonderdeel, namelijk samen maken. De stoffen, de borduurspullen en de gelukzalige glimlachjes komen tevoorschijn en iedereen borduurde nog lang en gelukkig.
