Hoe zit het ook alweer?
De afgelopen maanden onderzochten meubelmaker Max van den Berg en theatermaker Gioia Tolmeijer met Ruimtekoers het culturele aanbod en de wensen van bewoners. Dat gebeurde in opdracht van Cultura Ede. Iedereen kon aanschuiven bij open podia in de hal van de flats, samen creatief aan de slag en genieten van hapjes gemaakt door buurtbewoners. Veel bewoners brachten hun eigen kunst mee, variërend van schilderijen tot fotoboeken en van muziek tot poëzie.
buurtbewoner
Het is hier in Ede-Zuid altijd zo gezellig. Ik ben hier geboren en getogen en ik zou nergens anders willen wonen!
Lentefeest
Terug naar deze vrijdagmiddag; het is een spetterend feest! Kinderen rennen enthousiast rond of springen op het luchtkussen, ouders zitten gezellig te kletsen, een dj draait heel veel verzoekjes en buren van alle leeftijden en culturen genieten samen van een ijsje van de ijscokar en van zelfgemaakte buurthapjes, zoals loempiaatjes, Turkse pizza en churros.
Druk programma
Het weer is fantastisch en niemand blijft lang stil zitten, want er is echt van álles te doen. Spontane zang- en dansoptredens op het open podium, een workshop graffiti, er is een ruiltafel met allerlei spelletjes en speelgoed en mensen kunnen hun eigen huiskamer inrichten voor de mini-expo. Daarvoor heeft Max kleine houten meubeltjes gemaakt, die mensen zelf beschilderen of anders versieren. De enige plek waar kinderen stokstijf blijven zitten, is aan de schminktafel. Leuk detail: de schminkdame is ook buurtbewoner. Ze werd ontdekt door Bilal, ambulant jongerenwerker van welzijnsorganisatie Malkander, die ieders talent in de wijk naar boven weet te halen.
Max, maker
Kijk hier nou eens rond, hier wil je toch gewoon wónen!
Kunstinstallatie voor en door buren
Middenin het feestgedruis staat de kunstinstallatie ‘Kijkje in HEZ’ te pronken, gebouwd door meubelmaker Max en ingericht door allerlei verschillende buurtbewoners. HEZ staat voor Hoogbouw Ede-Zuid. Het is een grote ‘flat’, gemaakt uit heel veel kistjes die allemaal huiskamertjes voorstellen. Het is een mini-expo met in veel verschillende huiskamers al foto’s en kunstwerken van bewoners die bij de voorgaande open podia meededen (zoals Riet die talloze zonsondergangen vastlegde met haar camera). Andere huiskamertjes zijn nog leeg en kunnen ter plekke worden gevuld met creaties, gemaakt aan de grote knutseltafel.
‘Huisjes’
Gioia, die de open podia mee begeleidde, staat ook bij de installatie. Nou ja, stáát, ze rent rond. Iedereen vraagt om steeds meer stiften, jute, meubeltjes en ook om op de foto gezet te worden bij het open podium. Deze foto’s zijn ter plekke klaar, zodat iedereen ze in hun huisjes kan plaatsen. Het toffe is ook dat je tussen de installatie door kunt lopen. Aan de ene kant zijn de huiskamerinkijkjes en aan de andere kant is een gigantische plaat waarop graffitikunstenaar Erik Snelder bezig is aan een huiskamerpiece met de iets oudere buurtkids. Ze staan voor hem te springen in de rij.
Nieuwsgierig naar andere bewoners
Buurtbewoner Renate staat een eindje verderop. Ze vertelt dat ze in alle drie de flats van de hoogbouw heeft gewoond. Ze doet veel moeite om bewoners meer met elkaar in contact te brengen. Dit feest vindt ze dan ook geweldig. ‘Mensen die elkaar kennen, gaan wel sneller bij elkaar zitten. Maar ze worden toch ook nieuwsgierig naar de ándere bewoners die ze zien, ze spreken elkaar in de rij bij de pizza’s of bij het springkussen. De volgende keer dat ze elkaar in hun flat treffen, spreken ze elkaar misschien gemakkelijker aan.’
Renate, buurtbewoner
Ik vind het belangrijk om (ook hier) mee te doen, omdat je dan met z’n allen minder anoniem door het leven gaat.
Soup of Love
Renate heeft zelf ook al wat nieuwe mensen ontmoet vanmiddag. Dat is mooi, want ze onderneemt van alles in de buurt, zoals Soup of Love (waarbij ze op vraag van de huismeester tien liter soep kookte voor een gezellige samenkomst met buren) of het meehelpen mogelijk maken van een opknapbeurt voor de hal en verdiepingen van haar flat. ‘Dat doe ik niet alleen, hoor. Je moet als bewoners echt zelf aan de bak als je gezelligheid wilt. Ik vind het belangrijk om (ook hier) mee te doen, omdat je dan met z’n allen minder anoniem door het leven gaat.’
Buitenspeelplezier weer terug
Jongerenwerker Bilal kijkt tevreden rond. Hij groeide zelf op in de buurt. Nu maakt hij zich hard voor meer activiteiten in de buurt voor kinderen van acht tot dertien jaar. ‘Wij waren zóveel buiten, spelen, voetballen. Op straat werd je gevormd, daar werd je groot, leerde je contacten maken, winnen en verliezen, je eerste levenslessen’, legt hij uit. ‘Dat wil ik graag terugbrengen voor kinderen van nu.’
En de makers?
Max en Gioia zijn meer dan tevreden. ‘Wat een geweldige afsluiting, verzuchten ze. ‘Wat jammer dat het er nu op zit, het enthousiasme van de mensen is zo aanstekelijk. Er kwamen zoveel mooie en oprechte dingen voort uit de workshops. Mensen die met elkaar kunst willen gaan maken bijvoorbeeld. Kinderen die zich gezien voelden en hun fantasie meer leerden aanspreken. Het was nog beter dan we hadden gehoopt.’ Max besluit: ‘Kijk hier nou eens rond, hier wil je toch gewoon wónen!’
