De wereld als kunstwerk
Ze ziet de wereld en hoe we die ervaren als een kunstwerk. ‘Met theater wil ik iets van mijn blik meegeven van vertraagd ervaren. Daarin kan een verbinding ontstaan met anderen. Die vertraging en verbinding hoop ik te bereiken bij mijn publiek.’
In haar studie deed ze onderzoek naar hoe een ontmoeting theater kan zijn in een essay over relationele dramaturgie. ‘Ik houd van theater omdat het interdisciplinair is. Hierin hoef ik niet te kiezen tussen vormen en alles kan meedoen. Het extraatje is dat het in het moment is waarin je samen iets unieks meemaakt. Ik vind het mooi als de toeschouwer deelnemer wordt en onderdeel van een performance. Het liefste maak ik theater met interactie. Dat kan gelijkwaardig aan de performer zijn of deels interactief.’
Je vorm van kunst vinden
Gioia hoopt dat meer mensen hun vorm van kunst kunnen vinden en dat we op die manier kunnen praten over onze (innerlijke) belevingswereld. Ze hoopt mensen, die misschien nog weinig of geen ervaring hebben met theater en de verschillende disciplines erin, enthousiast te maken met sociaal-artistiek werk. Samen met Hannemijn de Grood werkte ze aan het educatieproject Wij zijn de Stad bij Ruimtekoers. Ze initieerde het programma Bruisgezichten én werkt met maker Max mee aan het programma Podium Hoogbouw Ede-Zuid.
‘In mijn werk zoek ik naar de grens tussen theater en het ‘echte leven’. Theater is een weerspiegeling van de wereld. Ik vind het interessant om te gebruiken wat er al is. In plaats van dingen toe te voegen haal ik liever elementen weg zodat alleen de kern van het onderwerp overblijft, zoals een ontmoeting.’
De zintuigelijke ontmoeting speelt hierbij een rol waarop ingezoomd kan worden. Gioia vindt het belangrijk om de mens te zien en tijd te geven om stil te staan. Daarom zoekt ze vaak rust op in haar werk en het doceren zodat er kan worden stilgestaan bij een ervaring. Als iedereen meer tot zichzelf komt draagt dat ook bij aan een veilige sfeer waarin er gedeeld kan worden!
