Een mini-feestje
Aan de tafel in jongerencentrum Fresh in Malburgen staat de lunch al klaar, maar eerst moet er nog iets gebeuren. ‘Ik wil echt even een mini-feestje vieren, hoor!’ roept Marieke. Binnen een minuut knalt er een aanstekelijk muziekje door de ruimte en barst er inderdaad een piepklein feestje los. Klappen, dansen, joelen , fluiten, lachen, de sfeer zit er duidelijk in deze editie!
theatermaker Marieke
Ik heb nu alvast heimwee voor als dit project weer is afgelopen.
Oude en Nieuwe Arnhemse Meisjes
De aanwezige groep bestaat uit vrouwen met allerlei achtergronden en culturen. Sommigen deden eerder mee, anderen zijn voor het eerst. Als iedereen aanschuift aan de lunchtafel, heeft Marieke tijd voor een korte update. Waar zijn de Nieuwe Arnhemse Meisjes zoal mee bezig? ‘We gaan met elkaar een documentaire maken waarin iedere vrouw iets vertelt over een bepaald gerecht in de winkel of op de plek waar ze het gerecht of de ingrediënten ervoor koopt’, vertelt ze. ‘Vandaag hebben we de verschillende gerechtjes uitgekozen.’ De documentaire zal te zien zijn op 26 juni tijdens een theatrale tour waarbij het publiek wordt meegenomen langs de plekken uit de docu.
De kunstenaar wakker maken
Wat deel je met elkaar en wat wil je doorgeven? Ook deze editie spelen eten en culinair erfgoed een grote rol tijdens het maakproces en in het eindwerk. ‘De voordrachten die de vrouwen gaan doen in de winkels zijn niet gescript. Wel doen we allerlei opdrachten ter voorbereiding. Ik probeer de kunstenaar in ze wakker te maken. Zo vroeg ik ze om zichzelf staand op een stoel aan de groep voor te stellen als eten.’ Ze doet het voor: ‘Ik ben een krentenbol!’ Ze lacht. ‘Dat was leuk. De vrouwen voelen zich veilig en willen gezien worden.’
Ze vervolgt: ‘Ook breng ik ze technieken bij: hoe maak je je ideeën theatraal en hoe zorg je ervoor dat je verhaal wordt overgebracht op het publiek?’ En lukt dat? ‘De opdrachten verlopen heel organisch en met veel plezier. Er is gezamenlijkheid. Ze doen erg hun best elkaar mee te nemen, ook de nieuwe vrouwen.’
deelnemer Nieuwe Arnhemse Meisjes
Ik had moeite met Nederlands praten en met socialiseren. Nu ik mee heb gedaan met de voorstelling in het stadhuis, en zelfs mijn verhaal heb verteld aan het publiek, heb ik gezien dat ik het wel kan. Mijn angst is weg! Ik heb zelfvertrouwen gekregen.
Met een grote glimlach
Marieke heeft verschillende projecten gedaan in samenwerking met azc’s. Ook maakte ze een documentaire met kinderen. Het is de eerste keer dat ze met Ruimtekoers aan de slag gaat. ‘Ik heb nog nooit met een groep met alleen maar vrouwen gewerkt, maar het is waanzinnig. Ik loop elke repetitie met een grote glimlach rond, ik heb nu alvast heimwee voor als dit project weer is afgelopen. Iedereen is zó gul met het geven van ervaringen en verhalen en er wordt heel veel gelachen. Humor is echt een gezamenlijke taal in deze groep. Er is gelijkwaardigheid en eigenaarschap. Ik zie ze ook echt als mijn medemakers.’
Van angst naar zelfvertrouwen
De Nieuwe Arnhemse Meisjes zijn al net zo dolenthousiast als Marieke. Ik spreek drie van hen, alle drie deden ze mee met de vorige ronde. Wat maakt dat ze opnieuw in de Nieuwe Arnhemse Meisjes-trein zijn gestapt? Ze sommen om de beurt op: ‘De gezelligheid, de verbinding met vrouwen, leren van elkaar, de warmte in de groep en het beter leren spreken van de taal.’ Voor één van hen komt er nog iets extra’s bij. Ze vertelt dat ze jarenlang last had van faalangst en bijna geen contact durfde te maken met anderen. ‘Ik had moeite met Nederlands praten en met socialiseren. Nu ik mee heb gedaan met de voorstelling in het stadhuis, en zelfs mijn verhaal heb verteld aan het publiek, heb ik gezien dat ik het wel kan. Mijn angst is weg! Ik heb zelfvertrouwen gekregen.’
Meer, meer, meer!
Wat vinden ze van de nieuwe ronde? ‘Ik geniet ervan’, zegt één van de deelnemers die er sinds het begin bij is. ‘Dit is zó belangrijk. Als je investeert in mensen, krijg je er iets moois voor terug. Ik begrijp niet dat er niet meer van dit soort dingen zijn.’ ‘Meer, meer, meer!’ vindt ook één van de andere vrouwen. ‘Vooral voor vrouwen. Vrouwen zijn de kern. Zij geven door. Vrouwen kunnen alles doen als ze kunnen leren.’ Anderen knikken. ‘Het is zo gemakkelijk om geïsoleerd te raken, vooral voor vrouwen. Wij leren veel in dit project. Hier kunnen wij ons ontwikkelen. Ik wil meer stapjes zetten. Ik vind het nog steeds spannend, maar ik wil de kracht die ik gevoeld heb in mijzelf opnieuw voelen en groter maken. En ik wil ook laten zien dat iederéén die kracht in zich heeft. Daarom doe ik mee.’
