Misschien hoeft thuis niet gezocht te worden Misschien hoeft het niet gezien te worden, alleen gevoeld
ربما لا يحتاج البيت إلى بحث ربما عليك أن تحسّه لا أن تراه - Dichter Bakr al Jabr
Verhalen over thuis
In het project Thuis in Immerloo ontwerpen en maken dichter Bakr al Jabr en visueel kunstenaar Negin Zendegani vier kunstwerken voor in vier flats van Volkshuisvesting in de Arnhemse buurt Immerloo II. Hoe mooi zou het zijn als het gevoel van thuiskomen al begint als je de flat binnenstapt, omdat je daar verwelkomd wordt door een kleurrijk werk waaraan je zelf hebt bijgedragen? En waarin je elementen herkent die voor jou ’thuis’ symboliseren?
Negin en Bakr zijn in de afgelopen maanden op onderzoek uit gegaan. Want, hoe en waar voelen de inwoners van Immerloo II zich thuis? We organiseerden kook- en maakontmoetingen, Negin portretteerde inwoners met hun favoriete objecten en Bakr vertaalde alle opgehaalde verhalen naar een reeks prachtige gedichten.
Expo in de entreehallen
Langzaamaan vormt zich een kleine groep enthousiaste bewoners. Maar, hoe bereik je nou al die andere honderden inwoners die niet bij de ontmoetingen aanwezig zijn?
Nou, door zelf aanwezig te zijn waar zíj zijn. Zo ontstaat het idee voor het organiseren van een mini-expositie, midden in de entreehallen van de flats. Want de entreehal, daar móet iedereen wel doorheen.
Rollen met de dobbelsteen
Inwoners komen de lift uit en kijken verbaasd om zich heen. De normaal zo ‘gewone’ entreehal staat ineens vol met grote, kleurrijke panelen met daarop portretten en gedichten. Er is muziek, er zijn hapjes en drankjes gemaakt door buren en buiten zitten kinderen aan lange tafels te knutselen. ‘Wat is hier aan de hand?’ klinkt het steeds weer. We leggen uit dat we bezig zijn met kunst voor in de entreehallen en dat we op zoek zijn naar ideeën, gedachtes en enthousiaste bewoners.
Meedoen? Hoe dan? Nou, bijvoorbeeld door de zintuigen-dobbelsteen te rollen. Hoe proeft, ruikt, klinkt, voelt en ziet thuis eruit voor jou? Op een paneel met daarop de vijf zintuigen worden de inwoners uitgenodigd hun gedachtes achter te laten. Al snel vormt zich een mooie verzameling van kindertekeningen van pizza en mango’s tot heuse gedichten over het samenleven in Immerloo.
Met hulp van bewoners
Bewoner Omar heeft een verrijdbare fotostudio gemaakt. Hij gebruikt een winkelkarretje, overspannen met doek, als mobiele studio waar mensen hun handen en voorwerpen konden laten fotograferen door Negin. Dit resulteert in persoonlijke foto’s die de betekenis van thuis voor de mensen vastleggen.
Bewoner Rachael en haar dochter zijn aanwezig om de kindertafel te hosten. Kinderen kunnen creatief aan de slag en hun eigen visie op thuis te tekenen en knutselen. De mensen van buurthuis De Plint verzorgen, gastvrij als altijd, de koffie en thee.
Dus… wat is ’thuis’?
Tja, zo divers als de inwoners van Immerloo, zo divers is hun kijk op thuis en op wonen in de buurt.
Voor sommigen begint thuis al als ze de wijk in rijden, voor anderen als ze de flat in stappen, en voor weer anderen pas achter hun eigen voordeur. Voor sommigen zit het in het contact met de buren, voor anderen in een gebedskleedje of een bepaalde maaltijd.
Aan de ene kant heerst er een heel sterk gedeeld gevoel van verbinding, echt houden van de buurt, dol zijn op het uitzicht en het groen en de grote verscheidenheid aan culturen. En daarnaast is er de angst om op straat te zijn na zonsondergang, ervaren mensen overlast en balen ze van het afval op straat. En al die gevoelens leven soms allemaal in één persoon.
Bakr, dichter
Ik zie veel mensen, inclusief mijzelf, worstelen met het vinden van 'thuis'. Mijn ultieme doel is om 'thuis' in het heden te vinden, het hier en nu te voelen.
Van verhaal naar beeld
Aan Negin en Bakr de uitdaging om kunstwerken te maken waar zoveel mogelijk mensen zich in herkennen. Waardoor al die verschillende mensen voelen: dit is míjn flat, hier ben ik welkom.
Daar zijn we de aankomende maanden druk mee!