Wij zijn de Stad ronde 2 is van start, deze keer onder de vlag van burgerschap.

Weet je het nog? Tijdens Wij zijn de Stad 1 gingen de leerlingen 3 mavo van het Olympus College de Arnhemse wijk Malburgen in, op zoek naar hun helden! En die zijn er in deze bruisende wijk genoeg. Het is tijd voor het vervolg!

De kracht van herhaling

Wij zijn de Stad was voor het Olympus College een mooie kans om de leerlingen op deze manier de wijk te laten beleven en met een andere blik om zich heen te laten kijken. Omdat we geloven in de kracht van herhaling, zijn we aan deel 2 begonnen van deze reeks.

Onder de vlag van burgerschap

Het is wederom aan leerlingen van mavo 3, maar nu onder de vlag van burgerschap: wie ben ik? Daarom is de inhoud gekoppeld aan de eigen keuze voor een onderwerp in de wijk: waar ligt een verhaal dat jou interesseert? Ze kiezen een persoon, plek of vraag en onderzoeken deze in de wijk (of in een andere wijk die hen dierbaar is). Het gaat er dus echt om dat ze vanuit intrinsieke motivatie kunnen werken. Natuurlijk krijgen ze hier wel de nodige technische en inhoudelijke tools voor mee, die ze in vijf interactieve lessen geleerd krijgen.

Ontmoet de makers

Deze skills ontwikkelen ze onder de bezielende begeleiding van professionele makers Hannemijn de Grood (onder andere fotograaf en docu-regisseur) en Gioia Tolmeijer (onder andere theaterdocent en -maker). Maar wie zijn deze twee enthousiaste dames eigenlijk?

Hannemijn en Gioia

Hannemijn studeerde eerst audiovisuele productie in Hilversum en ging daarna door met een studie Documentaire Regie aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Gioia studeerde journalistiek in Ede en Docent Theater aan ArtEZ in Arnhem. Ze hebben veel gemeen; hun liefde voor beeld en film, hun wens om kunst toegankelijker te maken voor iedereen én hun plezier in het overbrengen van hun enthousiasme hierover aan jongeren.

Ontdek jezelf

In de docentenkamer vertelt Hannemijn dat vandaag de derde les is van de in totaal zeven die zij en Gioia verzorgen. ‘Plus de film- & editdag’, vult Gioia aan. Beiden lachen, want blijkbaar is dit wat er constant gebeurt: ze vullen elkaar precies aan. ‘Omdat we hier meer tijd hebben dan in een workshop die in twee lesuren gevangen zit, kunnen we veel beter alle filmstappen uitleggen’, zegt Hannemijn. ‘Het enthousiasme bij de leerlingen groeit gestaag, naarmate het project concreter wordt. Vandaag kwamen bijvoorbeeld de camera’s binnen. Dat maakt het filmen fysiek voelbaar. Het project heeft veel verschillende kanten: zelf bedenken, zelf creëren, zelf regelen. Een onderwerp kiezen, een idee uitdenken, een verhaal opbouwen. Wat ik zo mooi vind aan dit creatieve filmproces is dat een leerling zichzelf daardoor steeds beter leert kennen. Het is fantastisch om daarvan deelgenoot te mogen zijn.’

Het gaat om oefenen en groeien

Gioia is het daarmee roerend eens. ‘Filmbeelden maken een verhaal. Dat poëtische vind ik prachtig. Hannemijn en ik zijn echt van die filmnerds. We kunnen wegkwijnen van een bepaald shot bij een bepaalde tekst. Of bijna pijn voelen bij een lelijk afgebroken shot. Bij leerlingen gaat het niet om perfectie. Het gaat erom dat ze oefenen en groeien. Iemand bellen om te vragen of ze aan je film willen meewerken, kan ook een grote stap zijn. In dit project zit zoveel verborgen. Het spreekt sociale vaardigheden aan, het vraagt om een onderzoekende houding, om samenwerking. Tegelijk is het ook een heel praktische opdracht. Dat het zoveel aanraakt … wow, dat is toch gaaf?’

Met de input die we de leerlingen geven, doen ze zúlke verrassende dingen. Hoe mooi is het om dat te kunnen begeleiden en te zien ontwikkelen?

Nieuwsgierigheid aanzetten

Allebei de makers snappen dat jongeren druk zijn met zichzelf. Toch is het juist voor hen belangrijk om hun blik iets breder te trekken, vinden de twee. Om hun nieuwsgierigheid voor hun omgeving te prikkelen en die vast te houden. Wat is bijvoorbeeld de achtergrond van die Iraans Koerdische man die een bakkerij runt in het winkelcentrum? Ze leren jongeren om verder te kijken dan alleen de eerste blik. ‘Je hoeft niet meteen te oordelen’, zegt Hannemijn. ‘Je kúnt ook eerst vragen stellen.’ Gioia vult aan: ‘En als je in je docu alles vanuit één perspectief belicht, heeft het dan waarde? Dat zijn interessante dingen om het met jongeren over te hebben.’

Vervolgens raken ze alweer met elkaar in een enthousiast gesprek over de uiteenlopende onderwerpen (van Vitesse tot de zichtbare tegenstelling tussen arm en rijk in dezelfde straat), de rijkheid van de diversiteit aan culturen van de deelnemers, de waardevolle representatie daarvan en het groeiende zelfvertrouwen van de jongeren. ‘Met de input die we de leerlingen geven, doen ze zúlke verrassende dingen. Hoe mooi is het om dat te kunnen begeleiden en te zien ontwikkelen?’ Gioia besluit: ‘Magisch, dat is het.’

Nog meer magie

Later in het jaar volgt nog een kortere reeks, waarin de leerlingen een item zullen maken. In die kortere reeks proberen we hun blik nog meer te verbreden. Hoe precies? Dat wordt nog ontworpen door twee andere makers en leerlingen die de eerste reeks hebben meegedaan en mee willen denken over de tweede. Na de twee maakseries zal er een mooie presentatie komen waarin de werken te zien zullen zijn.

Duurzame lesmethodiek

Maar ook daar stopt de magie niet. Uiteindelijk werken we toe naar een lesmethodiek die de school zelf kan inzetten, om op die manier tot een duurzame vorm van kunsteducatie te komen. Op deze manier maken we cultuureducatie toegankelijker, worden de leerlingen ook buiten de klas verrast (door die bruisende wijk Malburgen bijvoorbeeld) maar vooral: blijven ze zichzelf verrassen!

Wil je meer weten of met ons samenwerken?

Dat lijkt ons heel leuk! Laten we samen aan de slag! We helpen je graag met het verduidelijken van je plannen, met een creatieve brainstorm. We luisteren goed en we houden ervan om te inspireren met onze inzichten. Interesse? Neem eens contact op met Fleur. Tot snel!

© 2024 Bureau Ruimtekoers